پوست کلف

صعود بی منت یک مربی

دیشب تیم ملی برد و خیلی حال کردم آخه بردن این عربهای موش خور یه کیفه دیگه داره ولی در کل تیم ملی در خط دفاعی هنوز هم آسیب پذیر هست و به نظر  من عقیلی و حسینی در کنار هم نمی توانند زوج خوبی برای خط دفاع باشند چرا که این دو در لیگ روی سر زرافه هم سر می زنن ولی دیشب هر چی گلر سوریه زد می افتاد پشت دفاع ما و این یعنی عدم هماهنگی! حال علی دایی می تواند با کمی مصلحت اندیشی به رحمان رضایی هم فرصت بازی داده تا شاید ضریب هوشی خط دفاعی بالاتر برود .البته پیشنهاد من بازی دادن عقیلی در کنار رضایی است چرا که بازی  این دو ضرافت بیشتری دارد . در نهایت خوبی که دیشب داشت این بود که پای محسن خلیلی به گل باز شد واین می تونه برای تیم ملی ایران خیلی موثر باشه / بازی ندادن به تیموریان هم نکته مثبتی بود که دایی رعایت کرد وبه او نشان داد که اسم وباشگاه برای او مهم نیست وابراهیم صادقی بی ادعا می تواند خیلی بهتر از او بازی کند چون تیموریان در بازی امارات در تهران فقط راه می رفت/ این بازی نشان داد تیم ملی به هماهنگی خوبی رسیده و بازیهای رسمی تدراکات خوبی داشته چرا که هیچ تیمی حاضر نشد با ما بازی تدارکاتی داشته باشه و این علی دایی بود که شاید ضرر این بازی نکردن را می داد که مثل همیشه خدا به او کمک کرد که موفق شود. حال کاری به نتایج این بازیها ندارم ولی خواهشی دارم از مسولین که تیم ملی را مثل یک باشگاه نگاه نکنند و حال که علی دایی مربی است تا 4 سال حمایتش کنند و به حرف مطبوعات توجه نکنند که این مطبوعات فقط وفقط به دنبال دلالی برای خودشان هستند و کاری به منفعت ملی ندارند/ این رو هم فراموش نکنیم که دایی هیچ کدام از معروف های تیم ملی را دعوت نکرد ومثل مربی قبلی دست به دامان آنها نشد و در نزد افکار عمومی برنده شد وبه جوانان بازی داد و نتیجه اش را هم گرفت. صحبت زیاد هست انشالا تا بعد.......//

نویسنده : حمیشه : ۸:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۳/٢٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم